0

Merhabalar. Geçen ay ”Ameliyat Ücreti” başlığında bir entry ile siteye giriş yapmıştım ve ameliyat sonrasında aynı entry’ de ameliyat sonrası hakkında görüşlerimi yazmıştım.
Ameliyattan sonra bir buçuk ay kadar zaman geçti ve ne yazık ki her şey kötüye gitti. Biraz uzun olacak ama durumumuz hakkında hem sizlere bilgi vermek istiyorum, hem de tarafıma iletebileceğiniz tavsiyeler olursa onları bekliyor olacağım.
Babam yaklaşık 8 ay önce prostat ameliyatı olmuştu. Ameliyatın akabinde hastahanede kaldığımız iki gün boyunca kendini kaybetti. Bilinçsiz hareketler, hastaneden çıkmaya çalışmalar, kısa bir süreliğine de bunama gibi reaksiyonlar vermişti ve bir iki hafta içinde kendini toparlamıştı. Babam memlekette yalnız yaşıyor ve ihtiyaçları için bende ona hizmetçi tutmuştum ve ev işlerini komple yapıyordu. Bazen hizmetlimiz beni arar babamın biraz kötü olduğunu, hareketlerin bozulduğunu, dalgınlıkların ve unutkanlıklarının arttığını, yürümesinin kötüye gittiğini ve idrarla ilgili sorunlarını söylemişti. Bende memlekette ki özel bir hastahanede nöroloji doktoruna götürmüştüm. Babamın kendi gittiği nöroloji doktorlarından zaten alzheimer tarzı ve kaygı giderici gibi iki veya üç tane ilacı da mevcuttur. Doktor Bey beyim MR’ ı çektikten sonra babama hidrosefalin teşhisi koydu, mevcutta kullandığı ilaçların işe yaramayacağı, bir an önce ameliyat olup şant takılmasını söyledi ve kullandığı ilaçları iptal etti kendi ilaçlarını yazdı. Bende sonuçları kendisi haricinde bir tane nöroloji bir tanede beyin cerrahisi doktoruna götürdüm. Üç doktorda aynı teşhisi koydu ve ameliyat olması gerektiğini söyledi. Bizde ameliyatı gerçekleştirdik. Ameliyat ve sonrasını diğer entry’de belirtmiştim.
Ameliyattan beş gün sonra taburcu olduk. Hastahanede ki günlerimiz güzel geçti sayılır. Sadece prostat ameliyatı sonrasında ki tepkileri aynı şekilde devam etti ancak psikiyatri doktoru gözetiminde ilaç verdiler ve sakin geçti. Eve geldikten sonra dışarı çıkmamak kaydı ile evde normal süreçlerimiz devam ediyorduk. Ancak babam biraz hırçın davranmaya başladı. Tuvalette, banyoda, yemek yerken biraz kendini kaybediyor ve bize karşı geliyordu. Gece uyurken kalkıyor ve dışarı çıkmaya çalışıyordu. Bizde kapıları kitlemek zorunda kalmıştık. Ancak babama müdahile etmeye çalıştığımızda bize düşmanı gibi davranmaya başlamıştı.
Taburcu tarihinden 10 gün sonra hem kontrole, hem de dikişleri aldırmaya doktorumuza gittik. Beyin tomografisi çektikten sonra aletin ayarını tekrar yaptı ve her şeyin yolunda gittiğini söyledi ve eve dönerken de nöroloji doktorumuza uğradık. Tomografiyi ve babamı kontrol ettikten sonra ilaçları güncelledi. Bende evde ki sıkıntıları anlattıktan sonra iki adet sakinleştirici-kas gevşetici tarzı ilaç verdi ve ilaçlara devam ettik.
Ancak babam gün geçtikçe daha kötüye gitmeye başladı. Kendi kendine yürümesini, yeme-içmesini ve hafızasını çok hızlı bir şekilde kaybetti. Ne konuşabiliyor ne de bizleri tanımıyordu. Herkesi unutmuştu. Artık altını bezliyor ve her şeyini 6 aylık bir çocuk gibi biz yaptırıyorduk ve bu süreç sadece iki haftada oluştu. Benzer rahatsızlıkları olan bir akrabamın yakını bizde tıp fakültesinde iyi bir nöroloji profesörü olduğunu, ona gözükmemizi söyledi. Kendisinden bir aracı yardımı ile ertesi güne randevu aldım ve muayeneye gittik. Ameliyat öncesi ve sonrası bütün raporları-filmleri götürdük ve inceledi. Bize yapacağınız en son şeyi yaptığımızı söyledi. Babamın alzheimer hastası olduğunu ve ameliyat olamayacağını söyledi. Meğerse babam 2013 de kendisine muayene olmuş ve babama alzheimer teşhisi koyup, o yönde ilaçlar vermiş. Tabii bundan bizim haberimiz yoktu. Hidrosefali olduğunu o zaman da gördüğünü, ancak alzheimer olduğu için ameliyat olamayacağını söyledi. Bunun sebebi ise, alzheimer hastalığının bir tedavisinin olmadığını, bu tür hastaların sağlıklarının bir sebepten bozulduğu zaman alzheimerın dahada ilerlediğini ve özellikle ameliyat olduklarında narkoz aldığı için, narkozun alzheimerı çok tetiklediği, babamın belki beş yıl sonra gelecek durumuna bizim şuan getirdiğimizi söyledi. Bu sözlerin bana yaptığı depresif durumu burda anlatmaya gerek yok sanırım.
Sonuç olarak nöroloji doktorunun verdiği bütün ilaçları iptal etti ve bir tane vücuda yapıştırma bant verdi. Ayrıca sakinleştirici ilaçlara devam etmemizi söyledi. Babam evde bakılamaz konuma geldi ve şuan bakım evine kaldırdık. Yaşamlar fonksiyonları devam etsene ne zaman-mekan kavramı var ne birilerini hatırlıyor, ne de konuşabiliyor. Doktorumuz durumun her zaman daha da kötüye gideceğini söyledi ve her türlü duruma hazırlıklı olmamızı söyledi.
Bunları anlatmamın sebebi belki bu türlü durumlara düşerseniz bu yönden de araştırmalarınızı yapıp, adımlarınız daha dikkatli atılması için ne yazık ki acı tecrübemi paylaşmak istedim. Eğer ki bir tavsiyeniz veya öneriniz varsa yazarsanız çok sevinirim. Rabbim hastalara şifa, yakınlarına da sabır ihsan etsin. Teşekkür ederim.

Sorulan soru
Bir Yorum Ekle